۷ دسته مهم ارزهای دیجیتال که باید بشناسید
وقتی اسم ارز دیجیتال میآید، بیشتر ما یاد بیت کوین، اتریوم یا تتر میافتیم. اما بازار کریپتو فقط به این چند ارز معروف محدود نیست. هزاران پروژه در این بازار فعالیت میکنند که هرکدام برای هدف متفاوتی ساخته شدهاند. بعضی ارزها با دستگاههای ماینر استخراج میشوند، برخی به توسعه هوش مصنوعی کمک میکنند و گروهی دیگر روی سریعترشدن تراکنشها یا حفظ حریم خصوصی کاربران تمرکز دارند. برای شناخت بهتر این بازار، میتوان ارزهای دیجیتال را بر اساس کاربرد، فناوری و ویژگیهایشان در دستههای مختلف قرار داد. در این گزارش، سراغ ۷ دسته مهم ارزهای دیجیتال میرویم، با معروفترین پروژههای هر حوزه آشنا میشویم و ارزهای شاخص آنها را از نظر قیمت و ارزش بازار مقایسه میکنیم. برای دستهبندی ارزهای دیجیتال معیار ثابتی وجود ندارد. بعضی گروهها بر اساس فناوری شکل گرفتهاند، مثل ارزهای لایه اول و لایه دوم. بعضی دستهها به کاربرد پروژهها مربوط میشوند، مثل ارزهای هوش مصنوعی و صرافیهای غیرمتمرکز. گروههایی هم مانند ارزهای قابل استخراج، بر اساس شیوه تأیید تراکنشها و تولید کوین شناخته میشوند. نکته جالب این است که یک ارز دیجیتال میتواند همزمان در چند دسته قرار بگیرد. برای مثال، بیت کوین هم یک بلاک چین لایه اول است و هم ارز قابل استخراج دارد. زی کش (Zcash) نیز علاوهبر این دو ویژگی، در گروه ارزهای حریم خصوصی قرار میگیرد. بنابراین اگر نام بعضی پروژهها را در چند بخش این گزارش دیدید، به این دلیل است که از زاویههای متفاوتی به آنها نگاه میکنیم. حتماً درباره استخراج بیت کوین یا دستگاههای ماینر شنیدهاید. اما چرا بعضی ارزهای دیجیتال را میتوان استخراج کرد و بعضی دیگر چنین قابلیتی ندارند؟ در شبکههایی مانند بیت کوین، بانک یا شرکت مرکزی مسئول تأیید تراکنشها نیست. در عوض، دستگاههایی به نام ماینر با یکدیگر رقابت میکنند تا محاسبات رمزنگاری موردنیاز شبکه را انجام دهند. ماینری که موفق شود بلاک معتبر بعدی را ایجاد کند، پاداش میگیرد. این روش اثبات کار (Proof of Work) نام دارد و علاوهبر ایجاد کوینهای جدید، به امنیت شبکه کمک میکند. البته همه ارزهای دیجیتال قابل استخراج نیستند. برای مثال، اتریوم در سال ۲۰۲۲ سازوکار خود را از اثبات کار به اثبات سهام تغییر داد و از آن زمان دیگر امکان استخراج ETH با ماینر وجود ندارد.
منبع: ارزدیجیتال

