واکاوی پدیده دلار تراولی؛ ارزان‌فروشی مشکوک یا راهبردی برای فرار از شفافیت؟
در روزهایی که تلاطم‌های سیاسی و اقتصادی، بازار ارز ایران را به شدت تحت تأثیر قرار داده است، ظهور پدیده‌ای موسوم به «دلار تراولی» موجی از ابهام و علامت‌سوال را در میان فعالان بازار و ناظران اقتصادی ایجاد کرده است. در این مکانیزم جدید، اسکناس دلار با قیمتی به‌مراتب پایین‌تر از نرخ رسمی صرافی‌ها (اختلافی بین ۲۰ تا ۳۵ هزار تومان) معامله می‌شود؛ اما به یک شرط حیاتی: تسویه به صورت نقد و با چک‌پول‌های ۵۰۰ هزار و یک میلیون تومانی. برخلاف روند سنتی که در آن تقاضا برای خرید دلار افزایش می‌یافت، اکنون با پدیده‌ای روبه‌رو هستیم که در آن دارندگان دلار به‌شدت به دنبال جذب نقدینگی ریالی (اسکناس) هستند. این تغییر رفتار معامله‌گران کلان، فرضیات متعددی را پیش رو می‌گذارد: پولشویی و فرار از ردپای دیجیتال: جابه‌جایی مبالغ کلان از طریق سیستم بانکی، ردیابی‌های مالیاتی و نظارتی را به دنبال دارد. استفاده از تراول‌های درشت، امکان جابه‌جایی نقدینگی عظیم را بدون نظارت سامانه‌هایی مثل «ساتنا» و «پایا» فراهم می‌کند. تغذیه شریان‌های قاچاق: گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن است که این حجم از اسکناس ریال برای تسویه کالاهای قاچاق یا سوخت در مرزها استفاده می‌شود؛ جایی که نقدینگی ریالی حرف اول را می‌زند. علیرغم جذابیت قیمتی، حجم این معاملات طبق گفته فعالان بازار فردوسی، روزانه حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار دلار برآورد می‌شود. با این حال، کارشناسان معتقدند منشأ این دلارها هنوز در هاله‌ای از ابهام است. برخی سناریوها عبارتند از: دلارهای خارج شده از چرخه رسمی: ورود دلارهای ذخیره شده در خانه‌ها یا دلارهای ورودی از مرزهای همسایه (مانند هرات). فرضیه دلارهای تقلبی: اختلاف قیمت فاحش ۳۵ هزار تومانی، ریسک وجود اسکناس‌های تقلبی را در ذهن خریداران تقویت کرده است، هرچند که هنوز تایید رسمی در این باره وجود ندارد. نکته تامل‌برانگیز در این پرونده، گزارش‌هایی مبنی بر همکاری احتمالی برخی شعب بانکی در تامین نقدینگی ریالی است. بانک مرکزی تحقیقات گسترده‌ای را آغاز کرده تا مشخص شود چگونه حجم عظیمی از چک‌پول‌های نو و نقد در اختیار دلالان قرار می‌گیرد تا این چرخه غیررسمی را تغذیه کنند.
منبع: رمزارز نیوز
